Nieuws uit de Brugse regio

Rumble in da jungle in de MaZ

Rumble in da jungle in de MaZ
Brugge, maandag 20/10/2014. Zaterdagavond (18/10/2014) werd een stuk van het MAZ ingenomen door een boksring. Het Sincollectief bracht er hun stuk ' Rumble in da jungle '. Een energiek totaalspektakel die op twee zijdelingse schermen, lange stukken hout in feite, fragmenten uit de met een Oscar bekroonde documentaire ' When We were Kings ' projecteerde. De dagen voor de beruchte match en de match zelf, George Foreman en Muhammad Ali die in Kinshasa hun legendarische match vochten. Tevens was er ook een groot concert, 'SoulPower ' ( eveneens vervat in een docu ) door de Afro-Amerikaanse muziek elite, waaronder  J. Brown, BB King, The Crusaders,…  Dit gegeven was de basis waarop het stuk van Junior Mthombeni geboren werd. Samen met Fikry El Azzouzi en Ikram Alouad, de artistieke kern, werd dit apart muzikaal cultureel stuk verwezenlijkt. Om het met hun woorden te zeggen : ' Sincollectief goes 1974. Daar waar boks, woord en muziek iets unieks beleven. Daar waar Ali en Foreman geschiedenis schreven. Daar waar de koloniaal verloor. Voor wie denkt dat de strijd gestreden is. Rumble, young man, rumble. Kinshasa goes Antwerp. Antwerp goes Kinshasa. Rumble in the jungle met Woord, Boks en Muziek. Rumble in the / met Moed, Ritme en Kracht. De strijd, dat is waarom. Sincollectief 2013. Master of Ceremony, de regisseur himself, gaf het startschot voor de voorstelling die vriend en vijand met een kleine culturele revolutie K.O. zou slaan. Sport, muziek, tekst, acht ronden, de boksers met als referee de coach van Sugar Jackson, Renald de Vulder, acht teksten door de slammers : Mike de Ridder, Michael Brijs, Elli ( Elisabeth Severino Fernandes ), Salahdine Ibnou Kacemi, Ikram Aoulad, Junior Mthombeni en Mon ( Simon Den Haerynck ). En een 14-koppige feestband ( B.U.R.K.A. ). De toeschouwers, geen zitjes op de normaal aanwezige tribune, maar deze keer rechtstaand of voor de enkelingen die een kruk en tafeltje bemachtigd hadden werden meegesleept, ondergedompeld in dit  apart stuk die je nu en dan toch tegen de touwen deed belanden. Nu en dan werd je toch eens goed op de feiten, wat er momenteel gebeurt in de wereld, of zelfs in je eigen straat, gedrukt. Ook vanavond weer enkele leden uit het Gen 20/20, de omgang met mensen , de culturen , de opvattingen, … in hoeverre sta je open. ' … ik wil dansen, maar niet met één van jullie …, in mijn hoofd dans ik,… ik pas niet in jullie bruine dozen,…'.  Tussendoor een grapje, ' het is oranje en het blijft drijven ? ' ' Iemand ?'. Een boei, levensreddend, maar ook beknottend ( handboeien ).  Passend in deze context van het stuk. Een andere uitlating : '… I am a poor post-nucleair cowboy from Antwerp and I'm a long way from the Hospital …'. U.S.A. , België,  België, Congo, o ja, jullie hebben ons geleerd wat discipline is. Eén van de slammers vertaalt, geen probleem, tot hij iets zegt en de tegenpartij, zogezegd het Nederlands niet machtig. We zijn geëvolueerd, de diverse culturen zijn meer dan één taal machtig al laten sommigen het niet blijken.
Mike en Salahdine , twee van de leden van NoMoBS hadden in het voorbije verleden ook een hit met het alombekende nummer ' Zet die Ploat oep '. De veertienkoppige band stond o.l.v. Enrique Noviello. Met o.a. Loes Minnebo op trombone en Michael Brijs op dwarsfluit. Enrique, sax, Angel, trompet, Ken ,gitaar, Tobe, tuba, Joachim, accordeon, Tijl, drums. Vocals Gloria, Nicolas en Junior. Verder nog Salah, beats, Mike en Mon, vocals.
En ook een mooie versie van het nummer ' Ain't No Sunshine ' gezongen door Junior Akwety. De hit van Bill Withers uit 1971.
Junior Mthombeni  ( ex- El Tattoo del Tigre ) en Ikram Aoulad hebben we in de Brugse Stadsschouwburg al mogen bewonderen in het stuk ' Verre vrienden '.
We vergeten nog de boksers ( afkomstig van Brugge ? of toch van de Antwerpse boxing academy ),… Vanavond niet Manuel en Matingu, maar twee andere. Met als referee de alom bekende coach van Sugar Jackson, Renald Devulder die het hier als acteur niet mis deed.
Rumble in da Jungle, rap-box-slam, alles op een aanstekelijk ritme overgoten met een saus van teksten die to the point waren. En dit alles nog eens geaccentueerd omdat er bijna geen grens bestond tussen spelers en publiek. Stil en ingetogen om plots los te barsten, het aftasten van de boksers om plots toe te slaan. Een nieuw soort theater, concert, poëzie dat je met je neus in de touwen duwt.

(Patrick Stieperaere-Eigen Berichtgeving/Foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Concert    Theater    Literatuur    Evenementen    Sint-Andries    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag