Nieuws uit de Brugse regio

Scarlatti van 't Arsenaal in de Stadsschouwburg

Scarlatti van 't Arsenaal  in de Stadsschouwburg
Brugge, woensdag 15/10/2014. Dinsdagavond 14 oktober was 't Arsenaal in de Stadsschouwburg in Brugge met hun nieuwste stuk ' Scarlatti ' in een regie van Franz Marijnen. Deze al 70 jarige regisseur moet je niets meer leren, zijn oeuvre is fenomenaal en we zijn blij dat hij terug is na jarenlang werk in het buitenland. Gematigder dan in zijn jonge jaren maar nog steeds controversieel. Om 19.15 was er een inleiding in de foyer door Carolina Maciel de França, die haar bewondering voor deze regisseur niet onder stoelen of banken stak. ' Over het stuk zelf zeg ik niets, laat het een verrassing, het stuk spreekt voor zichzelf '. ' Het is ontstaan uit improvisatie door het gekleurde gezelschap van acteurs en de anderen hebben bewezen wat ze kunnen in het Gen 20/20 festival, een platform voor grensverleggend theater '. ' In het begin hebben ze elkaar leren kennen, gewerkt, input, elkaar verhalen zitten vertellen, soms verhalen die niet waar zijn. Enkel om elkaars reactie te kennen, te leren '. ' Wat nodig was, want dit is een stuk over hoe mensen met elkaar omgaan '. ' We mogen ook spreken van superdiversiteit, we hadden de eerste golf van migranten in de jaren '60, merendeels Marokkanen, Turken maar nu ook veel Oosterlingen en Afrikanen '. ' En nu hebben we skype, gsm, facebook,… deze mensen zijn ook veel meer politiek actief, mede door al deze technologie en het veel nauwer contact met de verre familie '. Carolina zelf is hier in België beland als driejarige in 1989, de val van Het IJzeren Gordijn, de landsgrenzen die veel gemakkelijker overschreden konden worden. Zo zitten er dus ook veel hooggeschoolden tussen al deze verschillende culturen. ' Nog iets over Franz Marijnen dan, maar ik zal het kort houden en bedank jullie nu al voor de komst '. Franz behoorde tot een Avant Gardische groep … is alles al niet eens gedaan, gemaakt ? Dus hoe vernieuwing brengen, het steeds zoeken naar lijflijk theater. Als acteur, er alles aan doen om de plaats die mij gegeven is eer aan te doen. Altijd dankbaar zijn voor het publiek, zelfs al is er weinig opkomst. Zij die komen zijn er voor je kunst. Stilte zegt soms meer dan een gesproken woord. Hoe kan je je grenzen verleggen, als je nog je territorium moet afbakenen ? Soms spreekt hij zichzelf ook wel eens tegen. Dit alles werd iets uitgebreider gezegd door Carolina, en kwam ook vooral uit een interview van Johan Reyniers voor Etcetera. ' Ik wens jullie nog een fijne voorstelling '.
' Scarlatti ', opnieuw een stuk van Franz in de Brugse Stadsschouwburg, verleden jaar mochten we kennismaken met ' Wi201410scarlattinter ' van 't Arsenaal, Franz' terugkeer waar alles begon 40 jaar geleden. Nu, staat een sonate van Domenico Scarlatti centraal. Een Italiaanse is gecontacteerd, een nieuwe piano aangekocht en de partituren uitgestald. Na een vijftal minuten wordt de pianiste gestoord door achtergrondlawaai. Het stuk krijgt een onverwachte wending want de theaterdirecteur heeft in verwarring drie boekingen op dezelfde dag geplaatst. Twee mensen uit Senegal, een Zuid-Afrikaner, een Iraanse en een Moslim zorgen voor de heisa die de pianiste niet kan appreciëren, en er met de nodige verwensingen op reageert. Ze trapt het af na een furieuse scheldpartij. Het vijftal niet echt wetend wat er moet gebeuren kunnen toch starten met hun kookavond, die even later ook verstoort wordt door de derde boeking. Een gastspreker die er een lezing komt geven. Met als thema : ' De vreemdeling in onszelf '. Met zijn uitingen over atheïsme en de geloofsovertuiging van de Afrikaners kennend loopt dit niet echt goed af. Uiteindelijk kunnen alle gemoederen bedaard worden en nadat allen het podium verlaten hebben begeeft de Senegalees zich naar de piano en speelt de sonate van Scarlatti verder, ZONDER partituren. Tijdens de voorstelling werden ook nog beelden geprojecteerd die het racisme, geloofsovertuigingen,… benadrukten. Men kan van een soort komedie spreken, maar dan toch met een wrange ondertoon. Hoe verdraagzaam zijn we, hoe gaan we om met andere culturen en zij met ons. Allen verdienen een enorme ovatie voor dit schitterend stuk. Aïcha Cissé, Sachli Gholamalizad, Idy Mbengue, Mostafa Benkerrum en Zukisa Nante, ons nog onbekend spelen de hoofdrollen. Alexandra Oppo is iets beter gekend, al van jongsaf piano en dans studerend en momenteel ook op het filmdoek en kleine scherm te zien, o.a. in het derde seizoen van een Borgia verfilming ( niet The Borgia's met Jeremy Irons ). In een soort figurantenrol de gastspreker Mark Vandenbos ( Deadline 14/10, Windkracht 10,…), de directeur Tuur De Weert ( ja, Mauriceke uit de Kampioenen, …) en zijn rechterhand Hilde Van Haesendonck ( De zonen van As, De Ridder,… ).

Scarlatti een stuk die je doet nadenken en laat discussiëren.

(Patrick Stieperaere-Eigen Berichtgeving/Foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Theater    Evenementen    Binnenstad    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag