Nieuws uit de Brugse regio

De Bonanzas laten Stadsschouwburg genieten in Nostalgia reeks

De Bonanzas laten Stadsschouwburg genieten in Nostalgia reeks
Brugge, donderdag 9/10/2014. Nostalgia, een vaste waarde in het programma van het cultuurcentrum. Dit steeds op een zondagmiddag met aansluitend een foyerbal voor de gegadigden. Dit seizoen werd geopend met een wijdse vlakte van onsterfelijke momenten en de Stadsschouwburg was de Ponderosa. De Bonanzas hebben de leuze van de Cartwrights overgenomen : ' Here in the West we're livin' in the best/…/ with the friendliest, fightingist, loving band,that ever set foot in the promised land, and we're happier than them all/…/. Om er nog een schepje bovenop te doen, '… with a housefull of spectators, how rich can a band be …'.
De Bonanzas, vijf muzikanten, in afgemeten pak bezorgden ons de nostalgie van de jukebox. A3 : Red River Rock, C5 : Runaround Sue, F6 : Shout, P2 : Sweet Caroline. De popklassiekers die de hitlijsten van de jaren zestig vormden. Wie had er vroeger niet op gedanst, meegezongen. Op het bal van de gemeente, op de dansvloer van een trouwfeest,… of gezellig thuis die oude singles bovenhalen en je laten gaan. De Bonanzas gaven ons waarvoor we gekomen waren, pop, rock, soul en de onvermijdelijke slows. Was de foyer groter we hadden er een ouderwets bal van gemaakt, want in de zaal is er niet echt de mogelijkheid om te dansen. Je voelde gelijk waar de rijen stoelen meebewegen op die aanstekelijke nummers. Ingetogen, uitbundig en met veel enthousiasme, net zoals The Cousins, The Searchers, The Peacemakers of The Rainbows waren het hier De Bonanzas die met volle overgave speelden en het hart van het publiek vanaf de eerste noten gestolen hadden. Misschien een aangepaste setlist voor een ouder publiek want de sixties waren ook o.a. : The Who – My Generation-, The Jimmy Hendrix Experience – Voodoo Child-, Led Zeppelin –Good Times Bad Times-, Pink Floyd – See Emily Play-, The Doors –Light My Fire- … maar dit zou op een zondagmiddag niet passen. In het publiek een T-shirt van Uriah Heep opgevangen, geen 'Gypsy ' niet echt '60, maar ook De Bonanzas hadden een nummer gespeeld dat geen '60 was. ( Hey Ya ! zoals je zit op de hoesprojecties ). Maar jong, of iets ouder hebben zeker ook genoten van de welgekende hits die vakkundig en met soms een kleine aanpassing gebracht werden door de band. Tweemaal vijftig minuten werden we getrakteerd op die onsterfelijke songs waarvan sommigen nog steeds de top 1000 halen.
Geopend werd er muzikaal met ' Green Onions' ,… ' Needles and Pins'…,'Hucklebuck',…Aline', … en 'Wooly Bully' sloot het eerste deel af. Het tweede deel werd geopend met een mooie versie van ' Eloise '. Een pittig stukje soul met onder meer 'Land of Thousand Dances',' I Feel Good'. Een Roy Orbinson medley ontbrak ook niet : Pretty Woman,… en met Neil Diamonds 'Sweet Caroline ' eindigde een gezellige namiddag in een nostalgisch zestig jaren sfeertje. Nog een foto met het publiek, enkele bedankingen en groeten en we kregen nog een encore. 'Tequilla', … en op het einde nog een volmondig meezingen met ' You'll Never Walk Alone', ja de Club had gewonnen met 3-0 tegen Standard.
Thomas Keersmaekers, een zanger die diverse vocale stijlen aankon, ook zijn voetenwerk mocht er zijn en een charmeur zoals de oudere dame vooraan kon beamen. Bert Rommes op de drum, Hans Claes op synth, Dirk Roefs op gitaar en de man met de aparte diepe stem net zoals zijn bassnaren, Steven Van Gool. De Bonanzas even entertainend als de broers Cartwright.

(Patrick Stieperaere-Eigen Berichtgeving/foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Rock/Pop/...    Evenementen    Binnenstad    Senioren    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag