Nieuws uit de Brugse regio

Eerste Nostalgie Beach Festival

Eerste Nostalgie Beach Festival
Bredene, woensdag 20/8/2014. Van 1995 tot 2001 konden tienduizenden genieten te Zeebrugge van het Axion Beach. Talrijke artiesten passeerden op het betonnen plateau. Tot 2002, het festival werd verplaatst naar Oostende. Het viel samen met het zandsculptuur, … en andere redenen. Dit was ook het einde van jaren gezellige ambiance en muziek op het strand tijdens de zomer. Antwerpen had zijn Golden Years, een evenement met oude gloriën, velen onder hen waren wel nog niets van kracht verloren en men genoot ervan. En dit tot de laatste editie in 2013, het doek viel definitief na 25 jaar.
Zondag 10 augustus 2014, een soort combinatie, Radio Nostalgie in samenwerking met de gemeente Bredene stelde hun eerste editie van Nostalgie Beach Festival voor. Maanden voordien waren al duizenden tickets verkocht en moesten er zelfs extra VIP tenten bijgebouwd worden. Artiesten uit de jaren '80 en '90 bevolkten het programma. Velen onder hen scoorden hier in België diverse hits en stonden jaren in de top van de hitlijsten. Wat is er met hen gebeurd sindsdien, enkelen zijn nog steeds topacts bij ons. En tevens is het een gezellige kennismaking of reünie met onze favorieten van weleer. Echter niet op het strand, een honderdtal meter binnenwaarts maar met die gezellige zeelucht stonden twee podia. Een Mainstage en een Marquee, op de terreinen van Staf Versluys .Walter Grootaerts stond in voor de aankondigingen op het grote podium, Coco jr. deed zijn ding op de Marquee. Hij zweepte het publiek op met zijn typische charme, zong fragmenten of stukken en kondigde zo de artiesten aan. Ging zelfs in duet met Rick Astley. Een sterke muzikale band en dito vocals waren de begeleiders voor de artiesten die hier optraden. De dag startte met erbarmelijk weer, men had het voorspeld maar de 10.000 à 15.000 bezoekers lieten het niet over hun hart komen en dansten en zongen, gehuld in regenjassen, plastiek en gewapend met paraplu's mee met hun favoriete nummers. Fisher-Z gaf de aftrap en was solidair met het publiek, John Watts gekleed met een blauw regenvestje. 'The Worker', 'Marlies', … de songs die ze wilden horen. Ook zijn recentste vonden veel bijval. Ook Time Bandits begon nog in dat vieze druilerige regenweer, de weide was intussen ook her en der veranderd in een modderpoel. ' I'm Specialized in You' zong Alidis Hidding en ook het modderveld was vergeten. 'Hollywood seven' werd op veel applaus onthaald. De VIP's stonden recht en stonden opeengeplakt gans vooraan in hun tent en zongen gezellig mee met de wijnglazen in de hand. Kid Creole and his Coconuts, de tweede artiest die Walter aankondigde zal voor iedereen een geschenk uit de hemel zijn. Hij deed de regen ophouden met zijn vrolijk zomers Caraibische songs. Net voor hij goed startte stond het bomvol aan het podium, verderop ook het overvolle balkon waar VIP's opeenklitten onder de grote parasols. 'Thank you very much, we brought the sunshine, … how long will it stay ? …thank you musiclovers', zei Kid Creole. Als vanouds, in een lange paarse vest gekleed, de hoed op en zijn band de funkysound brengend met rondom hem zijn Coconuts. Hij had er zin in met orkestreerde alles, …'Tropical Gangster', … interactie met het publiek. 'Those who MEEMAAKTEN the glory days of 1982, this are not the original Coconuts, it are the children ( laughs )'. ' This number is dedicated to all the children in the house,… give me a vingersnap,…'. 'Annie, I'm not Your Daddy', later ook nog het onvermijdelijke en zeer populaire 'Stool Pigeon'. Het festival kon niet meer stuk, de grootste massa verplaatste zich van het hoofdpodium richting Marquee en vice versa, om niets te missen van de vele artiesten. Coco jr. , …'Allors on dance' zingend kondigde hij Rozalla ( ' I Love Music' ) en Haddaway ('Hit me Baby One More Time') aan. Rozalla, niet alleen met een prachtige stem maar ook een rasartieste die weet hoe je het publiek moet meekrijgen. Tijdens haar laatste nummer 'Everybody's free' liet ze hen meezingen. Maar dit deden ze zo al. ' Lady's begin, …and now the guy's …, Sorry guy's the lady's has won'. Haddaway nam over en lokte nog meer volk voor de Marquee, samen met zijn backing en de vaste Marqueeband scoorde hij nog met 'Fly Away' en 'Catch a Fire'. Nostalgie, ja zeker, maar van een hoge kwaliteit. Alle artiesten hadden er enorm veel zin in en gaven zich volledig. Zo ook Kim Wilde met haar 'Cambodia','Chequered Love',… . Songs uit de goeie oude tijd maar de nu 54 jarige Kim zong ze met het plezier, zij en wij waren weer jong. Haar vaste begeleidingsband tegenwoordig rockte en gaf show. En ook haar uitstekende backingzangeres verdiend een pluim. Ze eindigde met 'Poisson', 'You want more …' Met 'Kids in America' eindigde ze haar set. De volgende gast was Martin Fry, bekend van ABC, nu brengt hij die aanstekelijke songs solo. Ouder maar nog steeds in pak en das en even charmant als weleer. 'The Look of Love', 'Poisson Arrow', 'All of My Heart',… met zijn warme stem slingerde hij ze over de duizenden koppen. Terug naar Walter voor 'Dreadlock Hollyday' van 10 CC. Eric Stewart en Graham Gouldman, deden het publiek weer dansen op de tonen van 'I'm not in Love', 'Mirror Mirror'. Graham nu en dan overschakelend van gitaar naar percussie heeft nog steeds zijn hoge heldere stem en dit doet veel aan de kwaliteit dat zij nog steeds overal brengen. Na hen stond Rick Astley, Mr. Sympathico himself op de Marquee. Coco zong en de backings deden mee, Rick STOND naast hen mee te zingen. Nam dan zelf het heft in handen, applaus en gejuich, de tienermeisjes nu wel jaren ouder met zelfs de oude sjerpen mee. 'We love you'. De nu 48 jarige Rick was nog niet half begonnen of hij stal alweer menig hart. ' Never Gonna Give You Up', voor hij dit nummer inzette gekscheerde hij wat met het publiek. Maakte enkele grom geluiden, …'Was it you that was singing Never gonna …' tegen een vrouw in het publiek. Nog enkele groms ( het was Coco Jr. die dit met lage stem zong ), bedanking een lach en ' Now for real …'. Iedereen zong met hem mee. Hij heeft zijn fans nooit achtergelaten en geeft ze nog steeds dat apart gevoel met zijn hits. Volgden nog o.a. ' When Ever You Need Somebody', 'Cry for Help'… Tijdens cry For Help liet hij alle backings solo zingen, hij verdween op de tweede rij. Weinig artiesten doen dit, ( B.J. Scott is ook zo iemand ), zo hoorde het publiek ook eens wat die twee vrouwelijke en de ene manbacking in hun mars hebben. Alle drie een ongelooflijk stemtimbre ! Wij opnieuw ploeterend door het slijk vlug naar het hoofdpodium waar Golden Earring 'Twilight Zone' inzette. Barry, Cesar, Rinus en George, de HOLLANDSE Stones, samen 266 jaar oud, maar éénmaal op de bühne en 'When The Lady Smiles', 'Radar Love' uit hun keel en instrumenten laten klinken mag je zeker zeggen wablief. Barry rockt nog steeds als vanouds, Rinus teistert nog steeds zijn snaren en zijn gezicht begint steeds meer op Keith Richards te gelijken, George nog steeds de rustigheid zelve, magistraal spelend en Cesar, ja ooit jaren naeen de beste drummer. Eén en al actie, soms sprong hij vanop zijn kruk over zijn drum, maar dit moeten we hem nu vergeven. Op 66 jarige leeftijd en achter zo'n enorme batterij is dit niet meer aan te raden. Maar het geroffel, de beuken bij alle nrs. hoor je nog steeds ,dit is Caesar, euh Cesar. Ook andere bekende, misschien niet bij de meesten, goeie nrs. kwamen aan bod. ' Are they any bikers in here ?' … ' For You guys,…'. 'Going to the Run', nog steeds een kanjer van een song en nog niets van zijn kracht verloren. Golden Earring was er en niemand zal ze vergeten. Op naar 50 ste verjaardag, niet echt want op 2 september 2014 zijn ze al 53 jaar bezig ! Sorry Mick en Co. Terug naar de Marquee voor de zussen Debbie, Joni, Kim en Kathy. Verwondering, ze waren met drie, maar 42 jaar na de oprichting kan ik niet met zekerheid zeggen (vergeten te vragen ) wie van de zusters afwezig was, Joni of Kim ? 'We are Family', 'Lost in Music', 'All American Girls', ouder, ietwat bijgekomen maar hun stemmen en samenzang en het flirten met de muzikanten zijn ze nog niet afgeleerd deze eind vijftigers. Om 23.30 sloot Mark King, Level 42 af op het hoofdpodium. In oktober 56 maar hij teistert zijn bassnaren nog steeds als geen ander, trekkend tokkelend, slidend. Ja, al wat je op een gitaar kan doen doet hij met zijn basgitaren. En nog steeds aparte exemplaren, vanavond ééntje met verlichting. Zingend en muiletrekkend joeg hij de bekende en momenteel klassiekers als 'Starchild','Something about You', 'Running in the family', 'The Sun Goes Down' erdoor, …na een goed uur konden de nog steeds talrijke aanwezigen zich verplaatsen, voor de laatste maal naar de Marquee. Daar zou rond 00:45 Katrina optreden met natuurlijk haar 25 jaar oude nr. 'Walking On Sunshine'. Afsluiter , ook in de tent was de Nostalgie roadshow met als special guest Robin S. ( Robin Stone – 'Show me Love', 'Luv 4 luv',…). Wij verlieten het terrein na een dag van 10 uur rond 23.58 en moeten jammer genoeg de laatste twee schuldig blijven.
Enkele uren voordien werd reeds de tweede editie aangekondigd, zondag 9 augustus 2015 en de tickets kon je al vanaf maandag bestellen. Twee groepen werden al vastgelegd, Londenbeat en Kool & The Gang ( hun enige concert in België in 2015 ).
Een zeer geslaagde eerste editie en als de kinderziektes of bepaalde communicatieproblemen verholpen worden manifesteert zich dit festival als één van de grote zomerevenementen in West Vlaanderen, aan de kust. Een must voor iedereen die enkele oude getrouwen uit hun jeugd wil terugzien en horen.

(Patrick Stieperaere-Eigen Berichtgeving/Foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Concert    Rock/Pop/...    Geschiedenis    Evenementen    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag