Nieuws uit de Brugse regio

Tweede dag Kneistival: Transcoder-drummer Minco to the rescue voor C&A

Tweede dag Kneistival: Transcoder-drummer Minco to the rescue voor C&A
Knokke-Heist, woensdag 23/7/2014. Cowboys & Aliens voor de eerste maal op Kneistival, en ze hebben gezwoegd en genoten. Dit is hier een ander publiek, velen kenden hen niet of hadden nog nooit van hen gehoord. Voor hen, een stand up comedian (?), na hen weer een. En op de koop toe zonder hun vaste drummer, Peter Gaelens. Die was op reis, waar? Henk had geen idee meer, ergens op onze aardbol. Hopelijk is hij terug voor donderdag want vrijdag 25 augustus staan de Cowboys in Münster ( D ), de eerste van 5 optredens op één week tijd. Münster, Halle, Dresden, Michelau ( Rock im wald ) en afsluiten in Berlijn. Gelukkig werden ze uit de nood geholpen door Minco de Bruin, de drummer van Transcoder. Amper drie repetities en de nrs. zaten in zijn stokken. En hoe, het is een drumbeest die tot op de bodem gaat, dit zag ik aan hem backstage achteraf. Drijfnat en frisse zeelucht inademend. Net alsof hij zich klaarstoomde voor nog een ritje in de put. Henk, John en Kris, allen dezelfde opinie.

Apart

Dit is een apart festival. Licht, klank, podium, het is in orde. Maar een apart publiek. Als ze je niet kennen probeer maar eens er je stempel op te drukken. En als voor jou dan nog een zekere Radio Guga de mensenmenigte een onbeschrijflijk gevoel gegeven heeft. Ambiance, vanaf de eerste noot. Op alles inspelend, iedereen meteen op sleeptouw en iedereen zong mee, lachte met de aparte teksten. De sfeer kon gewoon niet stuk, zelfs het uurschema geloofde eraan. Bissen, en nog had het talrijk opgekomen publiek niet genoeg. Meestal is de put halfvol bij het eerste optreden. Nu was ze volzet. Guga Baul is een fenomeen. We kenden hem al als stand up, zijn vele tv présences. Maar wat hij hier bracht is amusement en kwaliteit van de bovenste plank. Gekend om zijn stemmetjes, maar we wisten al dat hij in een vingerknip van de ene stem naar de andere overschakelt. Maar dit dan nog eens zingend en met aangepaste tekst, Elvis, Willem Vermandere, Ozark Henry, Raymond, Bart Peeters en talrijke andere passeerden in sneltreintempo de revue. En tussenin met de nodige interactie en bindteksten. Zoals : ' Je moe nie noar Tommorrowland goan om eens goed te wuppen, hier kan het gratis en je moet geen 180 euro neertellen'. ' Leren fietsen doe je op een oede velo, … en nu goane ik zwiegen of morgen stoat tweer in de boekskes.' Guga Baul, zang, Bruggeling Filip Bollaert, gitaar, Jacques Motmans op toetsen, de laatste showband drummer Joost Van den Broeck en op bas Bert Embrechts, de vijf jaar jongere broer van Tine. ' Loat mie mo lopen langs de Stroate', ' I'm into Folk',' Mia ', 'Les Filles du bord de Mer', … tot hoog op de balkons rond de put werd er meegefeest wat vooral bleek met Meuris ' Ik hou van jou … geef me een kus …'.

Cowboys & Aliens

Dan tijd voor C&A : 'It's not the Boze', ' So Long my Friend', 'Surrounded By Ennemies',… enkele van de nieuwe songs die de put ingegooid werden in een vettige groovy sound. Waanzinnige vocale uithalen van Henk, John ( Mr. Cool ) die steeds in de schaduw van de lichten zijn magistrale sound, riffs,… uit zijn snaren tovert. En deze keer zelfs een tong. Kris zijn bas die dat bonkend geluid samen met de drums een extra dimensie geeft. Een wervelstorm van ijzersterke nummers, een strakke korte energierijke set. Eén gekwetste muzikant, Henk, een bloedende duim. Hij had geen idee waarvan. Niet moeilijk als je hem de microstandaard ziet behandelen. Het pad was geeffend voor Diabolo BLVD. Alex Agnew, gitaar : Andries Beckers en Dave Hubbrechts, bas : Tim Bekaert en op drum : Kris Martens. ' Rise Like Lions', ' Black Heart Bleed', ' Follow the Deadlights', … om enkele te noemen. Loeihard, helder en een stem die je omver blaast. Muziek niet voor doetjes, zoals Agnew aan het publiek vroeg. De put werd in twee verdeeld en middenin, de befaamde circle pit. De plaats om uit de bol te gaan en die niet voor mietjes bestemd was. Metal, heavy rock maar uiterst gebalanceerd.
De band gaf nog enkele bissen en klokslag 00.00 doofde de sound, de ruisende zee , krakende bekers en appreciatie van het dolenthousiaste publiek waren nog de enig geluiden die de put vulden.

(Patrick Stieperare-Eigen Berichtgeving/Foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Concert    Rock/Pop/...    Evenementen    Brugse Bands    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag