Nieuws uit de Brugse regio

The Broken Circle Bluegrass Band was in de Stadsschouwburg

The Broken Circle Bluegrass Band was in de Stadsschouwburg
Brugge, zondag 4/5/2014. Gisteren, zaterdag 3 mei, werd de Brugse Stadsschouwburg een beetje de Grand Ole Opry. The Broken Circle Breakdown Band stond eindelijk ook in Brugge op het podium. De saloondeuren hadden zich in 2009 geopend met het theaterstuk 'The Cover-Ups of Alabama' (zie enkele beelden in fotoreportage), en deze klapwieken nog steeds. 'Iedereen heeft wel de cd in zijn auto liggen', zei Johan Heldenbergh. 'Dank U parterre, dank u eerste verdiep, tweede verdiep, … en jullie en … Het is een eer naast zo'n bende goeie muzikanten te staan en te spelen'. Geschaard naast, rond elkaar in de uiterst linkse hoek van het podium werd 'Will the Circle be Unbroken' ingezet. Stilte in de zaal en iedereen genoot en het eerste grote applaus was er al. Velen hadden dan ook  her en der op kaartjes gejaagd, enorm veel te danken ook aan de film. Bluegrassmuziek heeft er zo intussen ook een hoop nieuwe fans bijgekregen. 'Eén op de drie nrs. zijn muzikaal in dit genre, … bij ons zal het één op de vijf zijn' zei J.H. 'We brengen er nu één'. Ook Veerle Baetens vervoegde zich bij hen tijdens 'Black Mountain Rag'.  Iets langere bindteksten om het nummer aan te kondigen, de muzikant voor te stellen, of om een sfeerbeeld rond het nummer te bouwen. Maar hier stoorde dit dus niet, de muziek heeft zo'n doorslag gegeven in het theaterstuk en in de film. De steengoede songs van The Bluegrass Band kregen er zo nog een extra dimensie bij. Eerste woorden van Veerle, 'Wie heeft er hier een prot gelaten' … hilariteit … ' …was het de uiensoep ?'. 'Vrouwen laten ook scheten' replikeerde J.H. 'En nu één van de top tien countrynummers – The 31st Floor – het heeft met geld te maken. Johan stelde de banjospeler voor, Karl Eriksson, is ook één van de artiesten in de film. Zoek maar eens iemand die kan acteren en nog banjo spelen als de beste. Ik ben maar een acteur en speel maar een klein beetje. En hier links van mij staat zelfs zijn zoon Bjorn ( ook in de film ). En om het helemaal mooi te maken , de boma zit in de zaal en ze is jarig'. De zesenzeventig jarige riep waar ze zat ( twee meter naast ons ), toen Veerle met een bak Jupiler het podium opkwam om haar te trakteren. Ze luste geen bier, dus de muzikanten en enkelen op de eerste rij werden een fles in de handen gestoken. Boma wilde liever een watertje en effectief na het nummer 'Blackberry Blossom' ging de deur van de loge open en het watertje werd bezorgd. 'Don't Think Twice, It's All Right', Veerle zang en gitaar. 'Ik hield als achtienjarige alleen van Michaël Jackson, haar vriendinnen van The Cure en Nirvana, muziek van Dylan vond ze 'trouwfeestmuziek', maar later leerde ik hun muziek appreciëren. Dat ze van Michaël hield liet ze later ook zien op het podium, Johan had een countryachtig dansje vooraan op het podium ingezet voor een volgend nummer en Veerle liet zich niet onbetuigd. Op kousenvoeten nam ze het over en liet ze het eindigen in een soort moonwalk. De persoon achter de mengtafel werd bedankt door Johan, '… maar wij hebben hier opzij ons eigen mixpaneel …om Bluegrass in een huislijke sfeer te brengen met slechts één micro, moeten we ons iets verplaatsen dichter naar voren of naar achter. Weer allen links geschaard brachten ze een nummer uit de film ' Over in the Glory Land '. De tiener Veerle had echt geen goed woord in haar jeugd voor al dit soort muziek, zo ook de anekdote over de plastieken barbiepop die Dolly Parton was, dat haar, die smile, die nagels en die borsten. Later wist ik waarvoor ze die nagels goed kon gebruiken, nl. om te tokkelen op een gitaar. Ik heb leren spelen voor de film, maar de man aan de mixtafel vind mij nog niet goed genoeg kunnen spelen en zet daardoor mijn micro af wanneer ik mee speel met de Band. 'Do I Ever Cross  Your Mind' was nu haar appreciatie voor deze grote dame van de country. 'En nu een beetje echte Bluegrass' zei Johan, tijd voor 'Little Maggie'. ''t Is wat macho, maar 't is ne goei nummer'. Bert Van Bortel werd voorgesteld, ' Onze mandolinespeler hebben we gegrepen uit de groep Rawhide '. In vele countrynummers hoor je iets over treinen, …verhaal over een soort migranten, gastarbeiders die gingen werken in de autofabrieken in Chicago. Zij werden daar raar bekeken door hun levensstijl, hun andere cultuur omdat ze van Pennsylvania, Kentucky,… kwamen. Een beetje boertjes in een stedelijke grootstad. Maar ze hopen ooit de trein te nemen, terug naar huis. Mandoline en contrabas zetten de tonen in van het nr. 'Ruebens Train'.
20140503BrokenCircle
'86 snaren, 3 akkoorden en de Waarheid', dat is wat Bluegrass en Country is, zei Heldenbergh. ' Het heeft niet als je geen gitaar of piano kan spelen in de film, enkele vingerzettingen leren en verder zijn de close ups jouw lichaam, gezicht, maar de handen zijn van een professionele muzikant. Maar een viool, close up niet mogelijk, dus heb je een professionele muzikant nodig die ook nog eens kan acteren'. ' Hier staat hij, Nils de Caster, hij had wel een zwarte pruik op voor zijn rol in de film ( Jock )'. 'Further On Up The Road'. Een verhaal over cowboys, kleine jongetjes met hun proppeschieters, paarden, …'Ikzelf ben allergisch voor paarden, een cowboy zonder paard ? Zelfs van koeien moet ik niets : zo groot zo'n gat, een poes ja en OOK niet kleiner. En wij hebben hier een Indiaan op het podium, op contrabas Thomas de Smet, bekend van Zita Swoon'. Johan zet zijn cowboyhoed op en Lyle Lovett's nr. 'Cowboy Man' wordt gebracht. En na tal van pareltjes zoals, 'Country in My Genes', Wayfaring Stranger',… topmuzikanten, fijne muzikale solootjes, perfecte samenzang en de harmonieuze passende stemmen van Johan en Veerle. Fragmenten uit 'O Brother Where Are Thou', … zelf ietsje van 'Thriller', en een vingerknip naar 'Deliverance'. Een razend enthousiast publiek. Het laatste nummer, dit na iets minder dan twee uur. 'Ain't Nobody Gonna Miss Me'.20140503BrokenCircle

'Dit is weer het verschil tussen een acteur en een zanger : wij spelen ons stuk, het is afgelopen, we bedanken het publiek zwaaien en nemen het applaus in ontvangst en zijn weg 't is voorbij, maar muzikanten die moeten nog enkele bissen geven en jullie zullen ze ook krijgen'. Pas enkele noten en al applaus, wat wil je ook met 'If I Need You', ingetogen prachtige samenzang van Johan en Veerle, ze staan niet mis naast Townes van Zandt en Emmylou Harris. 'Sister Rosetta Goes Before  Us', solozang Veerle. Twee nrs. om stil van te worden. Ook nog 'Salty Dog' en afsluiter ( weer in hun hoekje) het gospel a-capella Country Bluegrassnummer 'Go to Sleep My Little Baby.' En het kon niet op, nog een allerlaatste nummer, Johan solo zang en gitaar. Op kousenvoeten kwam de rest van de Band achter hem staan om het nummer samen af te sluiten.

Een leuk detail : Toen Karl Eriksson een nummer ging inzetten, nog aan het zoeken naar iets in zijn binnenzak. Bjorn met één of ander apparaatje om te helpen ( tijdens de set hadden ze al eens voor elektrieker gespeeld, iets aan de pedalen ). Het was iets anders, haalde een blad papier uit en zei ' My name is' …stilte andere papieren, enkele op de grond vallend, … nog een ander papier in zijn hand…' Johnny Cash'.

Een zeer geslaagd optreden, niet verwonderlijk zelfs met alle publiciteit i.v.m. de Oscar nominatie, een tweede toer, er was teveel respons en vraag na hun eerste concertreeks. Zelf bleef ik iets op mijn honger zitten, Country en Bluegrassfan van het eerste uur en cowboyfanaat. Ieder contact met Johan, zelfs was het toneel altijd geen probleem om foto's te nemen, deze keer echter niet toegestaan. En dan zie je tijdens het optreden her en der flashes, zaktoestellen, smartphones en dergelijke meer foto's nemen. Dan ergens tussenin toch vlug even toestel aangezet en zonder flash toch maar één beeld genomen. Nadien met Johan Heldenbergh gebabbeld, dit gezegd en het antwoord was, buiten mijn beelden van het in ontvangst nemen van de felicitaties, ' Zet dat beeld er maar gerust tussen, en tot later'. Hiermee bedankt Johan, … want zonder een bevestigend antwoord zat dit ene beeld er niet tussen.

(Patrick Stieperaere-Eiten Berichtgeving/Foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Concert    Theater    Rock/Pop/...    Andere Culturen    Film    Evenementen    Binnenstad    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag