Nieuws uit de Brugse regio

Daan Le Franc Belge in de Stadsschouwburg

Daan Le Franc Belge in de Stadsschouwburg
Brugge, donderdag 6/2/2014. Dinsdag 4 februari 2014, een nieuwe Daan. 'Le Franc Belge', veroverde de Brugse Stadsschouwburg, die tot in het kiekenkot gevuld was. Diverse stijlen, kenmerkend voor Daans oeuvre', het repertoire van een genie. Een kameleon, eigenzinnig, nu en dan tegen schenen schoppend, een drama queen. Enige tijd voordien werd in het nieuws bekend gemaakt dat hij op 10 mei de tweejaarlijkse Van Ackerprijs zal ontvangen. GEEN bloemen of waren ze nog niet op de hoogte ?

Muzikaal ingezet met 'Parfaits Mensonges', Isolde Lansoen tegelijk op bugel en xylofoon. Jeroen Swinnen op de vleugelpiano, Geoffrey Burton ritme meegevend op gitaar. Achteraan op het podium de strijkklanken van Jean- Francois Assy's cello en de trompet(klanken) van Jo Hermans. Daan zijn stem, weer een apart timbre bij deze nummers. Arno heeft zijn stempel op het Frans ( de franse taal) gezet, nu ook Daan. Op het einde van het nummer, nog eens de ingetogen backing van Isolde om Parfait af te sluiten. Vuurwerk vanaf het eerste lied, de beide stemmen en het muzikaal arrangement.

'Soms interpreteren de mensen mijn nrs. verkeerd … zoals die keer met dat nr. geschreven op café, voor een film …' (titelsong Vlaamse film Suspect). ' Ik kots mijn ziel uit…'. 'Wifebeater', zittend zingend achteraan, om dan het volledige podium in zijn bezit te nemen. Isolde haar drumgeluiden, en xylofoonaanslagen, weer ongelooflijk secuur, om dan over te schakelen op haar bugel en nog eens backings. ' Hoeveel verkoopsters zitten er hier in de zaal, … 13 .. met mij erbij 14 '. 'La Vendeuse', een nummer dat door de zang en drumcombinatie aan je lijf blijft hangen. Gooit even later zijn das weg, …' ..veel te warm '. 'Fireproof'.

' Soms zijn de nummers er een beetje over …', dit over zijn oud materiaal. 'Drama'.

Vage roodachtige verschijning op het projectiescherm, tokkelende kort aangeslagen toetsen, de intro van The Exorcist ( of Tubular Bells van Mike Oldfield ), sinister, bangelijk en duister vervolgd 'La Vrai Décadence'.

' Ken je deze nog …', zonnebril verdwijnt, neemt plaats naast Jeroen achter de vleugel. Geen zang, zuiver instrumentaal met Isolde haar strelingen op de vibrafoon afwisselend op de buisklokken. Pur sang musicerend, en niet vergetend het cello en trompetspel. 'Housewife'.

' Opstaan met een vreemd gevoel 's ochtends, zin om eens een Italiaan te verkrachten …'. 'The Sicilian Clan'. Een ode aan Ennio Morricone, ' … ik zou nooit een oude Italiaan verkrachten …'. ' En nu iets mooiers ...', 'Exces'. ' En iets lichters …, une chanson folclorique … mijn zweet trekt op geen kloten …' Isolde links in een box, Daan rechts, zingend, spelend met het publiek. Uit de box, samenkomend op het podium, verdwijnend elk langs een kant in de zaal om dan samen terug op het podium te eindigen achteraan schouder tegen schouder en rug aan rug. 'Swedisch Designer Drugs', een duet die je op de rand van je stoel doet zitten. 'Mélodies Paroles', …reeds applaus bij de eerste noten vanuit de zaal en verder ritmisch geklap op het refrein gedurende het nummer. 'Icon', wordt ingezet, het succesvolle countrynummer.


' … van Genk naar Brugge met de fiets gereden, …zegden dat ze daar goed konden zingen…stuur losgelaten onderweg en mijn gitaar genomen. Een liedje geschreven, …jullie kunnen dus meezingen'. Het 'La-la-la-…lalaaa', refrein werd met plezier meegezongen : 'Everglades'.

'We zullen de set op zijn hoogtepunt afsluiten, … houden jullie van paarden?' 'Hihihi', Isolde net een verliefd jong veulen. 'Irrelevant', Jeroen intussen zijn vleugel verlaten en naast Isolde op de buizen hamerend, samen backing.

Daan & co verdwenen tussen de coulissen. Om even later, na luid encore geroep, terug te verschijnen.

De eerste bis, 'Protocol'. Allen backing, ' …protocol, protocol,protocol…'. Daan toont het V-teken, zegt nog iets hierop en zet 'Victory' in. Het zit erop, …een kleine groet en lichten uit. Of toch niet. Daan terug, zet zich achter de vleugelpiano en laat zich enkel begeleiden door Geoffrey. 'The Player', even later vervoegd door trompetklanken. Uiteindelijk komen ook nog Jeroen, Isolde en Jean-Francois samen het podium op. Op het verhoog, verzorgen ze de backings.

'En nu het allerlaatste nummer, een man die ik bewonder'. ' Kijk naar elkaar, heb elkaar lief, hou van elkaar…'. '… je kunt niet in je ééntje met een paard naar huis gaan : een nummer om met een warm gevoel huiswaarts te keren'. Op zijn eigenste manier, net zoals zijn ' …lichtjes van de Schelde', bracht hij de cover van Lee Marvin, het heerlijke melodieuze 'Wandrin' Star'. Op het einde overgenomen door Jeroen, meer op Lee's stramien. Allen, zaal incluis, neuriën mee.

We mogen alle muzikale superlatieven uit het woordenboek gebruiken, pizzicato, pianissimo, crescendo, repetitief, quattre main,… Tijdens 'La Crise' werd er zelfs met hiphop en sirtaki geflirt. Van de Parijse bars naar de rokerige cowboysaloons en terug naar rammelende rockkelders. Nu eens Hardy en Gainsbourg, dan weer Cash ( ICON, ja één van mijn lievelingsnummers) of Marvin. Daan kwam, zong en triomfeerde.

's Anderdaags kwam een bericht binnen dat Isolde de groep verliet, nee niet Daan maar The Happy, te veel overlappende projecten.

Leuk detail, beneden in de hall werden cd's, singlecd's en vinyl verkocht en … t-shirts, net truitjes van de Rode Duivels. Wat wil je met ' Le Franc Belge '.

(Patrieck Stieperaere-Eigen Berichtgeving/foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Concert    Rock/Pop/...    Evenementen    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag