Nieuws uit de Brugse regio

Jackobond: ik ga op een berg wonen

Jackobond: ik ga op een berg wonen
Brugge, donderdag 16/1/2014. "Ik was vergeten hoe mooi het uitzicht van hier is", ze voelt zich thuis tussen ons West-Vlamingen, dus in het dialect verder. "Was vergeten dat het podium hier een beetje afloopt", duidend op haar hoge hakken. 'Het dansen zal wat moeizaam zijn,...' wij vonden van niet. "De cd dateert reeds van vorig jaar maar ik ben blij dat ik ze ook hier kan voorstellen". "En aangevuld met enkele andere nummers". "Ik ga op een berg wonen", haar derde cd bevat weer veel eerlijk authentieke teksten.

Metaforen

Wind, regen, sneeuw, zonneschijn, kleurenpracht. Dit alles kom je op een berg tegen. Metaforen voor het leven, wat uit haar teksten springt, warmte, hartelijkheid, verdriet, ... Ook haar bindteksten bevatten de sfeer van haar liedjes. Kleinkunst met een gehalte van pop. Nummers om bij stil te zitten en te genieten en toch voelen ze zo dansbaar aan. "Ik ben in de dertig, mijn vrienden ook, en toch hebben we al een middlife crisis gehad". "40, te laat om nog iets te beleven, we moeten het nu doen". " Er alles uithalen". " Zijn zonder jou " werd ingezet. Enkele nummers verder kwamen er strijkers bij, ze zetten zich en Jackobond vroeg of ze klaar waren, dit beaamden ze. Zeer origineel want ze waren er niet in levende lijve maar geprojecteerd op een scherm. Dit zou in de loop van de avond nog meermaals gebruikt worden. " Verrassing " volgde. Ook de titelsong "Berg", deed velen aanzetten tot een smakend applaus, vooral omdat ze het nummer fluitend eindigde.  " Wat een mooie dag ", dit had ze geschreven na een trouwfeest. "Waaw, wat een feest, dit zou ik ook wel willen". Maar elkaar verdragen is toch iets anders. " ... wat er is geweest ...", één van de volgende nummers. "Hebben jullie het herkend ?", een pracht van een vertaling en ongelooflijk gezongen. " Rollen in de afgrond ", het welbekende nummer van Adèle. Een tijdje later stelt ze haar Chocos voor, op piano : Florejan Verscheuren, contrabas in handen van Tim Vandenbergh en op drums Karel De Backer. Ergens op een optreden moet de naam verkeerd gelezen of verstaan zijn en de Chocoband was geboren, hun platenlabel heet dan ook niet voor niets Choco Records. " Later ", een nummer met chocolade in de tekst. " Wie van ons heeft het grootste ego ?", allen hadden zich intussen naar de andere kant van het podium begeven, ook de instrumenten waren veranderd. " Volgende keer staan jullie vooraan en zit ik vanachter", nog op dat ego bordurend. Ook het meest gekende nummer, " Groot feest " kwam verfrissend uit de hoek, ander arrangement en met de projectie van Geert De Vleesschouwer was het een extra groot feest. " ..., café, ...trui, ...Friends, ik ken hun namen niet ...drink een glas ...", " Ik Wou " een nummer dat je herkend bij jezelf. "Bij ons is er al de eerste sneeuw gevallen, hier ook?" Op het scherm verscheen de ene na de andere persoon, tot het bomvol stond. " Wanneer valt de eerste sneeuw ", met een gans koor erbij. "We zijn aan ons laatste nummer gekomen, ..." Luttele minuten later werd de eerst bis ingezet, " Iedereen is hier vrolijk ", origineel, we zagen ze op het projectiescherm. Op het einde van het nummer deden ze verder in levende lijve. Een laatste korte en prachtig subtiel gezongen nummertje. Aan de rechterkant van het podium zittend. Een aparte afsluiter van een heerlijk Jackobondavondje.
In de benedenhall werd er nog even nagepraat, en cd's gesigneerd.

(Patrick Stieperaere-Eigen Berichtgeving/Foto: Stippy)
De volledige fotoreportage vindt U hier...
Meer over Concert    Theater    Evenementen    
afdrukken Afdrukvriendelijke versie mailenMail permalink naar dit bericht

Reageer via Facebook of twitter

Tweet

Vandaag