Journalistenrechtbank RVJ onwettig

Nationaal, woensdag , 24/6/2009. De Raad van Journalistiek (RVJ), een vereniging verbonden aan de Vlaamse Journalisten Vereniging en sommige nationale media, mag geen oordelen publiceren over niet-leden. Dat blijkt uit een beschikking van de Rechtbank van Eerste aanleg te Brussel in kort geding van vandaag.

De rechter oordeelde dat de statuten waarop de RVJ zich steunt, om aan te tonen dat ze klachten tegen niet-beroepsjournalisten kan behandelen, geen wettelijk kader hebben. Met de uitspraak wordt een voorlopig precedent geschapen waarbij de RVJ niet meer zal kunnen oordelen over niet leden van de Vlaamse Vereniging van Journalisten. Dat zijn de overgrote meerderheid van de journalisten in ons land, naar schatting minstens 8.500.

De zaak

Journalist Erik Verbeeck had op 16 juni 2009 een zaak ingespannen tegen de Raad van Journalistiek, nadat deze hem had gedaagd, omdat hij de ethische codes van de VVJ niet zou hebben gerespecteerd. De kort gedingrechter heeft de eisen van Verbeeck, die door meester Eline Tritsmans werden geformuleerd, grotendeels ingewilligd: de Raad van Journalistiek mag nog altijd oordelen, maar eventuele uitspraken over niet-leden mogen nérgens, op geen enkele wijze, gepubliceerd worden. De uitspraak moet dus binnenskamers blijven. De rechter stelde specifiek in het geval van Erik Verbeeck een verbod publicatie in. Mocht de RVJ op hun website, in hun tijdschrift of op enige andere wijze over de klacht ingediend door ene Rita Wuyts publiceren, dan zou ze een dwangsom van 5.000 Euro per overtreding moeten betalen.

Journalistenrechtbank onwettig?

De Rechter stelt dat de terminologie die door de RVJ wordt gehanteerd sterk overeenkomt met juridische uitdrukkingen en het argument van de RVJ, als zou zij de énige zijn die over journalistieke praktijken kan oordelen, wordt door de rechter niét aanvaard: daarvoor bestaat in België inmiddels de rechtbank. “Volgens mij en volgens de Grondwet moeten rechtbanken bij wet worden opgericht, en ik zou wel willen dat dat principe behouden blijft,” verklaarde meester Eline Tritsmans na afloop.

Het is nog afwachten wat de zaak ten gronde zal opleveren, maar de perswereld is in elk geval beroerd door de verdere inperking van de macht van één enkele Vlaamse Journalisten Vereniging en de in democratische landen vrij ongewone werkwijze van "erkenning" van journalisten door de regering.

(FN-Eigen Berichtgeving)

Luister naar andere recente interviews en reportages

Patrick Bruynseels reageert:
En dan te weten dat journalist Erik Verbeeck voortdurend zelf rechter speelt in zijn artikels. Hij verklaart regelmatig allerlei personen en instanties persoonlijk en subjectief schuldig aan allerlei zaken zonder dat er enige klacht is of enige rechterlijke veroordeling uitgesproken werd.
------
NVDR:
Patrick: Nieuws komt uiteraard ver voor veroordelingen of zelfs formele klachten. Dat is de aard van nieuws. Moesten kranten alleen rechterlijke uitspraken behandelen, dat zou U de pers ongetwijfeld beschuldigen van het doodzwijgen van ernstige feiten... De uitspraak van de rechtbank stelt dat M. Verbeeck, moest hij iets foutief hebben bericht - wat allerminst is bewezen- de rechter hem als enige kan berechten. Dat is de basis van onze rechtsstaat, zo stelt de rechter. M. Verbeeck veroordeelt niet, hij bericht.
De RVJ meende verkeerdelijk het recht te hebben elke journalist, zonder de minste wettelijke basis, te veroordelen. Dat recht hebben wij gemeenschappelijk aan rechtbanken toevertrouwd.

patrick bruynseels reageert:
Aan de redactie: Ik heb geen probleem met de uitspraak dat een rechter M. Verbeeck dient te berechten voor bepaalde zaken. Het is echter niet aan M. Verbeeck om in artikels uitspraken te doen als 'is schuldig aan' of 'heeft strafbare feiten' gepleegd zonder dat er ooit enige klacht of enige veroordeling tegen de bedoelde persoon of instantie geweest is. Wat hij wel degelijk doet. Zoals u zegt is het niet aan M. Verbeeck om te veroordelen. We zijn het dus eens met elkaar :-)

De Redactie: Frank Neirynck reageert:
M. Bruynseels: We zijn het echt niet eens:

M. Verbeeck mag in artikels gerust uitspraken doen als 'heeft strafbare feiten' gepleegd zonder dat er ooit enige klacht of enige veroordeling tegen de bedoelde persoon of instantie geweest zijn.
Ik meen dat elke journalist die zich met gerechterlijke dossiers bezig houdt dat in ons land dit dagelijks doet: als ik verslag doe van een dodelijk verkeersongeval deze morgen, dan is de dader nog niet veroordeeld en is er in veel gevallen zelfs nog geen formele klacht of inbeschuldigingsstelling. Daarvoor werk ons juridisch systeem te traag. Maar wij verslaan dit nieuws. U zou het tegendeel niet accepteren.
Als M. Verbeeck, in zijn bijzonder vakgebied, meestal met overduidelijk fotomateriaal gestaafd, stelt dat bedrijven weteelijk vastgelegde veiligheidsregels aan hun laars lappen of vaststelt dat de overheid daar niets aan doet, dan mag dat en is dat ook maatschappelijk relevante informatie. Dan doet hij zijn job als journalist. En heb ik daar het nodige respect voor.
Wij proberen dat bij de Stadsomroep ook naar best vermogen te doen... En soms trap je daarbij klaarblijkelijk op zere tenen. Maar dat is niet strafbaar! En als wij journalisten in de fout gaan - en wie maakt al eens geen fout - dan is er de rechtbank, of in ons geval ondermeer deze reactiemogelijkheid...

erik verbeeck reageert:
Het is toch wel frappant dat Patrick Bruynseels hier op een dergelijke wijze reageert, hij is de vriend van Rita Wuyts die nota bene aan de basis ligt van de klacht die ik tegen de RVJ heb moeten indienen. Meneer Bruynseels en zijn gezellin hebben personen gedurende
maanden op een internetsite openlijk beschuldigd ondermeer van oplichting en diefstal, dit
zonder dat de persoon in kwestie daarvoor is veroordeeld. Rita en Patrick hebben de privacy van die persoon op een schandelijke wijze geschonden door diens naam, toenaam, telefoonnummer en adres openlijk op het Internet te plaatsen! Rita Wuyts heeft herhaaldelijk deze persoon beschuldigd rekeningen niet betaald te hebben, terwijl zij zelf in hetzelfde schuitje zit. Dat die persoon nog geen klacht heeft ingediend moet gezocht worden in het feit dat enerzijds de kans klein is dat het parket daar iets mee doet en anderzijds om zich als de meest verstandige partij op te stellen, hoe meer men in een str.... roert.... Patrick Bruynseels heeft zich al heel wat kommer en kwel op de hals gehaald, zijn
vriendin Rita vloog ook al met zijn vroegere huisbaas in Heverlee in de gordijnen, ook met vele anderen in de hondenclubs, plus de rest dat Patrick maar niet kan bevatten.
In juni 2008 waarschuwde ik het koppel, in augustus 2008 deed hun advocaat MVD hetzelfde. Kortom, de suggestie dat ze verkeerd bezig zijn of een gebaar van afkeuring voor hun obsessief gedrag, is al voldoende om het doelwit te worden van een nieuwe lastercampagne, je mag de "Heiligen" niet tegen spreken, laat staan tegen de haren strijken, want dan is het hek van dam.
Ondertussen zitten ze aan hun vierde advocaat, hebben ze ook al een kort geding met verzoek tot publicatiestop verloren, hebben ze de Leuvense Onderzoeksrechter met de meest stupide brieven opgezadeld in een onderzoek dat ondertussen sinds februari 2009 is
afgesloten. Omdat de RVJ zich als énige échte journalistenrechtbank beschouwt en elke niet
beroepsjournalist met veel plezier door de mangel haalt -vooral ondergetekende- kregen Rita en Patrick daar gehoor, nogal wiedes.
Nu ze daar óók bot vangen zijn ze weer naarstig op zoek om de journalist te belasteren, overal duiken ze op, bij Corelio heeft de Raad Voor Journalistiek de proza van Rita en Patrick van de blog laten afhalen, ze kletsen dermate uit hun nek, dat de honden er geen brood van lusten, ze hebben het grootste gelijk behalve voor de tweede keer bij de Rechtbank, zij het dan in het geval van de RVJ zijdelings. Inderdaad, ik heb zelf -nog- geen
klacht ingediend tegen het koppel, de justitie heeft al werk genoeg met ernstig werk.
Erik Verbeeck

Jean Marc VAN BELLE reageert:
Zonder mij over de kern uit te spreken, vind ik in elk geval dat zeer veel 'adviesraden' en ook alle tuchtraden van de vrije beroepers, het gerecht imiteren met een tuchtraad in eerste aanleg en een beroepstuchtraad, maar dat de leden hiervan intern verkozen zijn op niet echt democratische wijze door een uiterst miniem gedeelte van de vrije beroepers en dan verder verkozen, want ook de kandidaatstellingen daar verlopen niet zoals het hoort. Als men echt juridisch het laatste woord wil zoeken, vind ik ook dat enkel de rechtbanken bevoegd zijn omdat deze een objectief proces met scheiding der machten garandeert.

Jammer dat ik zelf net in beroep veroordeeld werd om als vrije beroeper een publicatie te maken om te weigeren gehoor te geven aan een tuchtraad en dit publiceerde op internet en men dit ook voor de rechtbank WEL laster en eerroof vond, maar met bedragen die een uiterst minieme fractie vormden van de oorspronkelijk eis tot dwangsom van 240.000 EUR per dag dat de gegevens online bleven...

Ik vind deze stap zeer belangrijk, want zomaar al die adviesraden carte blanche geven, zou onze democratie pas echt in het gedrang brengen. Nu weten ze dat ze nog steeds moeten blijven verantwoording afleggen aan de echte magistratuur en dit soort 'concurrentie' is... gezond!

verbeeck erik reageert:
Ik vind het spijtig dat Jean-Marc Van Belle in een andere functie maar al te graag contact neemt met Pol Deltour, de Secretaris van de VVJ. De
beroepsjournalistenvereniging beschouwt zichzelf als de énige echte die het "voor het zeggen" heeft, met mijn kort geding is nu aangetoond dat dit niét zo is, minstens wankelend is, alhoewel de bodemrechter dat
nog zal moeten bevestigen. Hoe dan ook heb ik bewezen, mij niet te laten pletwalsen door
de vermeende beroepsjournalisten waarvan velen voorbijgestreefd zijn en gefrurstreerd
om den brode de politieke redactiedruk moeten blijven dragen. Tijdens een recente bijeenkomst heeft de Secretaris-generaal van de RVJ ook nog eens
benadrukt, dat de RVJ en de VVJ de bronnenbescherming een goede zaak vinden, een
bijzonder hypocriete uitspraak van Filip Voets. Laat mij daarom toch even opmerken dat Prof. em. Luc Lamine en M. Elincx het via het Arbitragehof voor mekaar hebben gekregen dat het bronnengeheim geldt voor iederéén die zich met journalistieke activiteiten inlaat
-Wet van 7 april 2005, Wet van 9 mei 2006-. De beroepsjournalisten, en niemand minder dan Pol Deltour, hebben daartegen toen fel van leer getrokken, het bronnengeheim zou volgens Deltour enkel voor beroepsjournalisten mogen gelden, heeft nog gepoogd via zijn zitje in de Hoge Raad Justitie dat aan te vechten, nog maar eens een bewijs, dat de VVJ zich boven elke journalist en elke wet stelt. Collega's vallen mekaar best niet aan, maar de VVJ doet dat via haar journalistenrechtbank RVJ wel degelijk.Het is ook Pol Deltour die vindt dat, wanneer er bij persconferenties veel journalisten zijn en er plaatsgebrek dreigt, de beroepsjournalisten voorrang zouden moeten krijgen. Tijdens het kort geding pretendeerde de advocaat van de RVJ dat zij 99 procent van de journalisten
controleert. De Voorzitter, zetelend in kort geding, luisterde aandachtig toen ik repliceerde dat er buiten de beroepsjournalisten nog 8500 niet beroepsjournalisten bestaan, de advocaat van de RVJ zei daarop :"dan moeten die ook maar een vereniging oprichten", is dat een schot voor de boeg van de niet beroepsjournalisten? Ik heb reeds lang het voorstel gedaan, laten wij, niet beroepsjournalisten, ieder in zijn specialiteit, samenwerken. Door het steeds stijgend aantal burgerjournalisten zitten de beroepsjournalisten nu al met een groot ei. Indien wij, als journalisten van beroep, écht zouden samenspannen zijn de beroeps zó
van de kaart geveegd.
Erik Verbeeck

Jan Boeykens reageert:
Die journalistenrechtbank doet me veel denken aan de Orde van Geneesheren.

Dergelijke privé-rechtbanken zijn onaanvaardbaar in een democratische rechtsstaat.

Jean Marc VAN BELLE reageert:
Opmerking ivm mijn 'relatie' met Pol Deltour: Ik werk via mijn functie als juridisch adviseur bij de Vlaamse Journalistenvereniging inderdaad ook constructief samen met o.a. Pol Deltour, meer nog, ik vind het een van de zeer constructieve en positieve mensen en de website http://www.persengerecht.be draagt ook voor 99% onze goedkeuring (en dus staat ook de VJV daar volledig achter en nemen we de bluts met de buil). Bovendien doet hij volgens mij ook zeer goed bijsturend werk in de Hoge Raad voor Justitie. Natuurlijk loopt er op dit moment zeer veel mis in justitie, maar om dan net de mensen aan te vallen die hun best doen, lijkt mij totaal niet wenselijk.

Dat hij tussen twee vuren zit, maakt hem niet geliefd, maar een journalist of ikzelf die geliefd zou zijn, dat zou pas partijdig zijn! Ten slotte is een belastingcontroleur toch ook geen persoon die liefde uitstraalt???

Maar ik steun Erik Verbeeck wel in dit dossier en het feit dat vrije meningsuiting zeker boven het recht van privacy van PUBLIEKE Mandatarissen gaat. Zo heb ik door mijn publieke functies geen enkel recht om smaad en eerroof in te roepen. Ik moet alle kritiek, en zelfs leugens aanvaarden, en als ik het nodig acht daarop reageren via het kanaal 'recht op antwoord' (zelfde stijl, zelfde grootte, zelfde publicatiewijze).

Jean Marc VAN BELLE, juridisch adviseur Vlaamse Journalistenvereniging, auditeur en vrije beroeper maar ook simpele (?) handelaar

erik verbeeck reageert:
Deze reactie van Jean-Marc Van Belle doet mijn klomp breken, wellicht heeft de gewezen ondervoorzitter van de VJV, sinds de RVB van december 2009 hem tot "juridisch adviseur" heeft gebombardeerd, zijn roer richting mijzelf omgegooid. Jean-Marc Van Belle komt "hier" openbaar vertellen dat hij aan mijn kant staat, of hij dat zegt in zijn "nieuwe" functie dan wel in eigen persoon is niet duidelijk. Dit dossier loopt al sinds augustus 2008, de VJV, waarvan Jean-Marc Van Belle toen ondervoorzitter was, heeft mij in deze nóóit bijgestaan, zelfs nooit gereageerd op het artikel dat ik bracht en waarvoor ik op diverse fronten een klacht aan mijn broek had -RVJ, Strafklacht, Kort Geding- . Ondertussen zijn er diverse rechtszaken geweest, waarvan er reeds 4 op 4 in mijn voordeel werden uitgesproken, het 5e, idem dito, maar hiertegen kan nog beroep worden aangetekend. Dat Jean-Marc Van Belle hier komt pochen over de contacten met Pol Deltour zegt wéér veel over Jean-Marc. De VVJ, waartoe Pol Deltour behoort, wil niets te maken hebben met niet beroepsjournalisten en noemt de VJV, waarvan Jean-Marc juridisch adviseur is, "een frituur aan de Grote Markt 40 te Antwerpen waar men een perskaart kan krijgen", einde citaat. Van Belle likt zeer graag de hielen van de VVJ, droomt er wellicht van beroepsjournalist te kunnen worden. Niet beroepsjournalisten hebben hoegenaamd de VVJ, dat door de politiek en de mediamagnaten wordt betaald-sic-, niet nodig, maar ze moeten dan wel willen samenwerken. Ik had de redactie van Stadsomroep Brugge op 16 december 2009 te Brussel verwacht, daar werd het Hoger Beroep van de zaak Wuyts behandeld, maar ook Frank stuurde zijn kat.
De lans die ik breek door het verweer in rechtszaken en die tegen de Raad voor Journalistiek, is in het belang van elke niet beroepsjournalist, ook in dat van Jean-Marc Van Belle én Stadsomroep Brugge.

Alexander Dresen reageert:
Wel vind ik dat elke journalist, al dan niet aangesloten, aan een journalisten vereniging verantwoording moet afleggen voor zijn publicaties. Of dat via een Raad van Journalistiek gebeurt of het gerecht is gewoon een kwestie van geld en tijd. Via het gerecht sleept zo een zaak jaren aan, kost het enorm veel geld, en is het kwaad in vele gevallen al geschied wanneer de uitspraak komt.

Ikzelf ben gedurende jaren belaagd door Marc Ernst, die zichzelf soms als een journalist and soms als blogger omschreef. Marc Ernst werd reeds door de Raad van Journalistiek veroordeeld. Dat haalde op zich niets uit.

Filip De Saeger haalde recent wel gelijk en werd Marc Ernst veroordeeld voor laster en eerroof.

----

NVDR: M. Dresen: uw stelling "Marc Ernst werd reeds door de Raad van Journalistiek veroordeeld" klopt niet: de Raad van Journalistiek kan dat ook niet: het is geen rechterlijke macht, zoals in ons artikel ook al overduidelijk bleek. De Raad van Journalistiek heeft enkel vastgesteld dat het indienen een klacht "gegrond" was. Dat is toch wel iets anders dan een veroordeling.

Dat elke journalist, "al dan niet aangesloten, aan een journalisten vereniging, verantwoording moet afleggen voor zijn publicaties" is in België overigens wettelijk volkomen geregeld. De rechter waarvan hier sprake vindt niet dat één vereniging zichzelf echter het recht kan toeëigenen om "recht te spreken" over mensen die bij die vereniging niet zijn aangesloten. Een duidelijke stelling gebaseerd op deugdelijke grondwettelijke principes.

Overigens is journalist Erik Verbeeck door de rechter ten gronde al vrijgesproken in de kwestie van het oorspronkelijke artikel. De rechter is het dus met de RVJ niet eens in de zaak Verbeeck. Naar ik verneem zou tegen die uitspraak vandaag (19/2/2010) reeds beroep zijn aangetekend door Mw. Wuyts...